Novalishoeve (voorheen: St. Donatus) is een zorgboerderij. Wij bieden zorg aan jongeren met een psychische zorgvraag of een verstandelijke beperking.

Bericht van een dagbesteder

  • Geplaatst: 15 nov 2013 om 10:50 (link) — Lon

Ik ben Ine en werk op deze zorgboerderij. 5 jaar geleden werd dit mijn plekkie. En nog steeds is het mijn stekkie;)
Af en toe word ik stapelgek van iedereen, maar dan rol ik gewoon ergens anders heen (zit in rolstoel). Even rust om me heen, sigaretje in de kop.
Er is altijd wel iets aan de hand. Geen dag is hetzelfde….
Het mooie van Novalis is, dat je mag zijn wie je bent. Iedereen is gewoon uniek!
En ook belangrijk is, dat je nooit wordt opgejaagd, want iedereen doet het op zijn eigen tempo en dat is mooi. Komt het werk niet af? Dan is er morgen weer een dag;)
De meeste mensen die intern wonen zijn heel jong. Zelf ben ik 51, maar heb mijn eigen huis op Texel. Ik ben een stuk ouder, maar voel me toch geaccepteerd.
En nogmaals, dat is zo gewoon bij ons. Je mag er gewoon zijn!
Natuurlijk zijn er wel eens spanningen onder de bewoners en hebben ze allemaal een grote smoel. Maar als er iemand niet is… wordt dit altijd opgemerkt: waar is die of die? Wat is er met hem/haar? Je wordt gewoon gemist. Ook al is het moeilijk toegeven voor de meesten, maar ze hebben toch maar mooi interesse voor elkaar en uit die ‘grote smoelen’ klinkt gewoon bezorgdheid en ook eigenlijk liefde, maar als je zoiets benoemt lopen ze allemaal weg. Veel te eng is het dan opeens. Dit soort taferelen of situaties vind ik prachtig en dan kan ik het soms ook niet laten ze achterna te roepen: Wat ben je toch eigenlijk ontzettend lief, hè?!

Ik ga nu even wat eten. Kom eens een keertje kijken bij ons. Je bent meer dan welkom!
Ine

Foto expositie Miriam von Holte

  • Geplaatst: 13 aug 2013 om 13:12 (link) — Lon

Van 1 augustus tot 1 oktober 2013 hangen er twee foto series van Miriam von Holte in de stal.

De foto’s zijn kunstig opgehangen in de potstal, waar nu ruimte is, nu alle dieren buiten in het weiland lopen.

Miriam vertelt over haar serie All I need is a little time: soms zijn er alleen maar kleine, intensieve gebeurtenissen voor nodig, die een lang effect te hebben. Een nasleep waarin je de confrontatie moet aangaan met je emoties, gevoelens, en soms ook wel oude angsten die naar boven komen.

Aan een journalist van de Texelse Courant vertelt Miriam dat ze een voorliefde heeft voor de analoge camera: die foto’s houden altijd een bepaalde warmte en er spelen veel meer factoren mee bij het maken en ontwikkelen ervan. Het is veel spannender.

Over het feit dat de vliegen in de stal de foto’s flink ‘bewerken’, reageert ze: helemaal niet erg, nu is het een samenwerkingsproject met de vliegen geworden:-)

Novalishoeve aan het werk op wijngaard ‘De Kroon van Texel’.

  • Geplaatst: 20 mrt 2013 om 14:38 (link) — Lon

Wijnranken snoeien en opruimen is een arbeidsintensief werkje, en vergt naast handigheid ook oplettendheid, om de wijnranken niet te beschadigen.


Via Staatsbosbeheer had men bij wijngaard ‘De Kroon van Texel’ gehoord dat de jongeren op Novalishoeve zo’n klus wel aankunnen. Vorige week een telefoontje: “kunnen jullie morgen een dagje helpen?” De volgende dag stonden wij in de sneeuw wijnranken te ’schonen’.

Eerst uitleg van de boer gekregen, hoe het moet. Wij kregen allemaal een snoeischaar en konden aan het werk. Het was even zoeken hoe het aan te pakken. Het vergt veel aandacht de moedertak van de wijnrank te beschermen en alle overtollige takken er tussenuit te halen. Op een gegeven moment lukte het ons allemaal en waanden wij ons in de sneeuw in Portugal.


Geschreven door Paul van Mierlo, namens het werkgebied Erf & Landschap

Terugblik en vooruitblik op de boerderij

  • Geplaatst: 13 mrt 2013 om 14:45 (link) — Lon

Het voorjaar komt eraan, de eerste weidevogels zijn terug van ver-weggeweest.

De zon wint aan kracht. De grond droogt wat op.

We hebben na 1 februari (de datum waarna we volgens de regels van de minister van landbouw het land op mogen) de spaarzame vriesdagen kunnen benutten om alle vercomposteerde stalmest over de akkers en weilanden te rijden. Opmerkelijk is dat we steeds meer eigen mestcompost krijgen.

Precies 1 maart zijn de eerste lammetjes geboren en de komende 3 weken volgt de rest van de 40 schapen. De schapen staan (en liggen) al enkele weken binnen in de droge stal en worden goed verzorgd en lekker bijgevoerd.

Er is een begin gemaakt met het ploegen van de 9 ha akkerland en de tuin, met onze nieuwe drieschaar ploeg (die we op zicht hebben, bevalt deze niet, dan gaat hij weer terug naar de vorige eigenaar).

Alle zaden van de grassen, klavers, granen en groentes zijn binnen. Er is een tweedehands graanzaaimachine gekocht waarmee we alle graan proefjes, akkerranden en groenbemesters gaan zaaien. Zo proberen we elk jaar iets van de hoge kosten van de loonwerker af te knabbelen.

De gewassen die we dit jaar op de akkers gaan verbouwen zijn tarwe, gerst, haver, triticale, zomerrogge en de kolen en prei voor onze huisverkoop. Verder doen we een proef met eenkoorn en twee oude gerstrassen. De bedoeling is dat volgend jaar alle zaaizaad van de granen van eigen bedrijf komt. De rogge, een nieuwe teelt voor ons, wordt verbouwd op een perceel van Staatsbosbeheer en het stro gaat voor een gedeelte naar de BD imkers om korven van te vlechten. Het is een oud zomerroggeras. Ik ben persoonlijk heel erg blij met deze teelt want ik vind rogge het mooiste gewas dat er bestaat, maar dit terzijde.

De veestapel is langzaam groeiende. Daar we steeds gezondere (antibiotica gebruiken we niet meer) en een aan ons bedrijf aangepaste veestapel krijgen, is ook de melkkwaliteit verbeterd, dit merken we aan de veel lagere cel- en kiem getallen in de melk. We hebben ons best gedaan om de melkkoeien mooi schoon te houden. We hebben ruim ingestrooid in de potstal deze winter, een mengsel van stro en grof hooi. Ook zijn er bijna dagelijks enkele koeien gepoetst en verwend door de tuinploeg van Martien.

Minder geluk hebben we met de varkens; de twee zeugen zijn maar niet drachtig te krijgen. Ik hoop dat we er dit jaar meer aandacht aan kunnen besteden, op onze begroting rekenen we 40 biggen om te slachten, dus is het een grote tegenvaller.

Een grote vooruitgang is de kapschuur die bijna gereed is. Alle machines zullen hier een onderdak vinden, eveneens de graan opslag en verwerking, en een kippenhok.

Tot slot zullen er dit jaar bloeiende akkerranden verschijnen, twee bijenstalletjes en uitbreiding van het aantal bijenvolken. Er wordt hard gewerkt aan een wandelpad langs en door onze akkers en weilanden. Voor de weidevogels en met name het bij ons toenemende aantal grutto paren hebben we extra land met een late maaidatum gereserveerd en wordt er in samenwerking met ‘de Lieuw’ een proef gedaan om een stuk weide nat te houden tot half mei, waardoor de vogels meer en beter voedsel kunnen vinden: plas-dras heet dat.

Geschreven door boer Meine Koopmans

Banken via Novalishoeve, samenwerking met Staatsbosbeheer

  • Geplaatst: 22 dec 2012 om 15:08 (link) — Lon

Persbericht van Staatsbosbeheer:

Staatsbosbeheer Texel heeft met Novalishoeve, zorgboerderij bij Den Hoorn, afspraken gemaakt voor de vervanging en soms aanvulling van zitbanken in de terreinen van Staatsbosbeheer. Nu Staatsbosbeheer bijna geen geld meer krijgt voor recreatieve voorzieningen is het op orde houden hiervan steeds vaker alleen mogelijk wanneer anderen dit betalen. Aan het in stand houden van zitbanken langs wandel- en fietspaden blijken veel mensen mee te willen werken. Novalishoeve ziet in het maken en plaatsen van banken een aantrekkelijke activiteit voor de mensen die daar werken. Staatsbosbeheer geeft aan waar banken vervangen moeten worden en soms een extra bank geplaatst kan worden. Novalishoeve maakt en plaatst de banken.

Op 22 december na 11.00 uur presenteert Novalishoeve de eerste bank. Novalishoeve opent dan ook het vernieuwde restaurant. De eerste bank is een bank die door Vrouwen van Nu ter gelegenheid van hun 75 jarig jubileum geschonken wordt hij vervangt een bank op een recreatieveldje langs de Rozendijk. Hierna volgen onder ander nog de zeven banken die via de landschapsveiling van het Nationaal Park Duinen van Texel beschikbaar zijn gekomen en nog enkele andere banken waarom gevraagd is. Op de banken kan een bordje worden bevestigd met de naam of aanleiding van de schenking. In de duinen worden deze banken ook voorzien van de letters TX en een nummer. Wanneer hulp via 112 moet worden ingeroepen is dit nummer een middel om hulp snel op de gewenste plaats te krijgen.

Mensen die een bank willen schenken kunnen contact opnemen met: Joost Heerschop van Novalishoeve via j.heerschop@novalishoeve.nl. Een bank kost € 527.

De eerste bank die we gemaakt hebben in de werkplaats

Opening jutkunst expositie

  • Geplaatst: 19 sep 2012 om 15:16 (link) — Lon

Wethouder Eric Hercules kwam donderdag 13 september naar zorgboerderij de Novalishoeve om de nieuwe expositie te openen. Deze expositie toont werken van Maria Roelofsen. Zij maakt objecten van gejutte materialen. In de stal van de Novalishoeve worden tot eind oktober naast, tussen en boven de koeien, kalfjes, varkens en kippen werken van haar getoond die alle gerelateerd zijn aan de boerderij.
Joost Heerschop van de Novalishoeve benadrukte in zijn openingspraatje dat er in de werken van Roelofsen een explosie van creativiteit is te zien. Hij verwonderde zich over het feit dat bijvoorbeeld ‘de Zwaan’, van een afstand bekeken, sprekend lijkt op een echte zwaan, maar wanneer je er van dichtbij naar kijkt, dan blijkt dat het eigenlijk uit ‘niets’ bestaat: alleen maar wat stukken plastic. Hierin zag hij een verband met de doelstelling van de zorgboerderij: Als je samenwerkt, dan lijkt elke bijdrage los van de rest vaak op ‘niets’. Maar als je alles bijeen bekijkt, heb je samen iets indrukwekkends tot stand gebracht.
De kunstenaar vertelde dat de expositie in de stal haar deed denken aan het boek ‘Animal Farm’ van George Orwell. In deze fabel verjagen de dieren de mensen uit hun boerderij en nemen zelf de leiding over, vol van idealen. Het loopt echter uit op een machtsstrijd tussen twee varkens waarvan er uiteindelijk één de stal bestiert als een ware tiran. Wethouder Hercules bracht dit verhaal nog in verband met de afgelopen verkiezingen en memoreerde een berucht citaat uit dit boek: Alle dieren zijn gelijk, maar sommigen zijn meer gelijk. Maria Roelofsen maakte speciaal voor deze gelegenheid een varkensmasker. Dit varken gaf gelukkig toestemming de stal te betreden. Eric Hercules knipte het koord door en de expositie was geopend.
Bezoekers van de expositie kunnen een creatieve vragenroute doen. Van de ingevulde vragenlijsten wordt na de expositie door Maria Roelofsen een boekje samengesteld. De vragen zijn een aanzet tot de verbeelding en nodigen uit om de kunstwerken op een creatieve manier te bekijken.

Raku – vreugde! Opening expositie keramiek Marjolijn Reeder

  • Geplaatst: 28 apr 2012 om 12:57 (link) — Lon

Vanmorgen is de keramiek expositie van Marjolijn Reeder-Tuntelder in de stal van Novalishoeve geopend. Dit werd gedaan door een demonstratie raku stoken. Marjolijn heeft vorige week vaasjes met onze bewoners geglazuurd, deze werden door bewoner Coco samen met Marjolijn uit de oven gehaald.

Raku ovenRaku stoken is een van oorsprong Japanse techniek waarbij het glazuur van een werkstuk (sterk) craqueleert. De craquelé is zwart gekleurd. Eerst wordt een (gebakken) werkstuk geglazuurd. Daarna wordt het in oven zeer snel tot op een temperatuur van 1000 °C gebracht. Na een uur wordt het werkstuk uit de oven gehaald en aan de buitenlucht blootgesteld. Door de snelle afkoeling craqueleert het glazuur. Vervolgens wordt het werkstuk in een zaagselton gelegd. Het zaagsel ontbrandt en veroorzaakt rook. De rook trekt in de craquelé.

Kunst schoonmakenNa 20 minuten werden de werken van onze bewoners uit de zaagseltonnen gehaald en flink schoon geschrobd. Ze zijn toegevoegd aan de expositie.

Keramiek werk van Marjolijn is nog twee maanden te bewonderen in de stal.

Snoeien en zagen in de Dennen

  • Geplaatst: 7 feb 2012 om 12:50 (link) — Lon

In opdracht van Staatsbosbeheer is het werkgebied Erf & Landschap van de zorgboerderij Novalishoeve voor hen in het bos aan het werk met het bestrijden van de Amerikaanse vogelkers of bospest genaamd (prunus serotina).

Met 5, soms 6 man, gewapend met zaag en takkenschaar, trekken zij het bos in op zoek naar prunus. Overall, werkschoenen en handschoenen behoren tot de uitrusting. En natuurlijk ook een blauwe krat met koffie, thee, water, melk en koekjes. Beschut tegen de zuid-wester stormen is het in het bos best uit te houden.

10.00 uur: koffietijd! Nu al! Of: eindelijk.

De prunus is als vulhout in de bossen aangeplant, 100 jaar geleden. De struik zou de humus verbeteren en dwingt door schaduwwerking de dennen tot hoogtegroei. Echter, waar de struik was aangeplant, zaaide hij zich veel te voorspoedig uit. Staatsbosbeheer besloot toen niet meer te planten, maar de soort te bestrijden, eind jaren ‘50 van de vorige eeuw.

Het is ogenschijnlijk lastig de prunus te onderscheiden van andere struiken en bomen, zeker in het late seizoen als alle bladeren zijn verdwenen. Wat helpt, is een takje af te zagen en eraan te ruiken. Prunus ruikt naar amandel. In het begin moesten wij bij elke struik wel checken of het prunus was. De geur was op den duur misselijkmakend. Langzamerhand gingen wij steeds beter zien wat prunus was. Aan de kleur en structuur van het hout, de vorm van de struik en de manier waarop zij groeien. Bij twijfel controleren wij aan de hand van de geur.

Snoeien, zagen en de takken wegslepen zodat alles er netjes uitziet. En ook veilig is, dus geen takken laten liggen langs het fietspad of wandelpad.

Goed uitkijken: sommige struiken zijn bijna bomen, zo hoog. Die wil je niet graag op je hoofd krijgen.

Om 11.30 uur is de brandstof op bij de jongelui. De laatste takken worden gesnoeid en opgeruimd. Het gereedschap wordt verzameld en geteld. Bij de auto wordt nog even nagepraat over de ochtend, hoe het is gegaan en er wordt gemarkeerd waar wij gebleven zijn. Het verdiende sjekkie wordt opgerookt. Rond die tijd begon het meestal echt te regenen. We zijn voldaan en tevreden. Terug naar Novalis.

Geschreven door werkleider Paul van Mierlo

Concerten voor de dieren

  • Geplaatst: 17 nov 2011 om 14:21 (link) — Lon

Tijdens Kunst & Koe met het thema ‘Engel, mens en dier’ zijn er vijf concertjes geweest in de stal voor de dieren. Mensen waren ook zeer welkom en die hebben met plezier deze afwisselende muziekuitvoeringen bijgewoond. De dieren hebben zeker aan dit plezier bijgedragen door op de juiste momenten te kraaien, te knorren, te kakelen, te blaten, te piepen, te mekkeren en te loeien. Midden op de deel van de stal stonden de stoelen uitnodigend opgesteld en tegen de tijd dat het begon, druppelde het bezoek binnen. Eerst keken ze naar de schilderijen die daar deze zomermaanden tentoongesteld waren boven het stro en aan de muren boven de pasgeboren biggetjes. Een uniek gebeuren in de levendige stal van de Novalishoeve. Het is zeker voor herhaling vatbaar. En al die keren waren de stoelen bezet met een aandachtig publiek en speelden de kinderen in het stro waar ook de kippen met hun kuikentjes rondscharrelden.

Het eerste concert op donderdag 18 augustus zou eigenlijk verzorgd worden door pianiste Elisabeth Waverijn. Zij vertoefde nog in het buitenland en we hebben niet van haar spel kunnen genieten. Gelukkig kwam violist Jeroen van der Kruijff met de Georgische pianiste Diana naar het eiland en zij hebben eerst met hoorbare inspanning moeilijke klassieke sonates ten gehore gebracht en daarna soepel gespeelde tango’s van Piazzola. Het toneelbeeld was even wennen tijdens dit debuut in de stal. De piano stond zo opgesteld dat we alleen de met een deken bedekte achterkant zagen. Als Diana opstond om voor het applaus te bedanken zagen we heel even haar hoofd verschijnen alsof het poppenkast was. Ze speelden met passie en een grote inzet. Ze kregen dan ook een daverend applaus en lekkernijen van Novalisproducten als dank.

Het tweede concert op maandag 29 augustus was heel afwisselend. Medewerkers van de Novalishoeve lieten hun muzikale talenten horen. Na een paar weken samen oefenen mochten we van hun verschillende muziekgenres genieten. Renske en Geertje trapten af met een mooi tweespel op de fagot en piano, ze speelden zogeheten klezmer muziek. Hierna speelde Geertje mooi klassiek piano en verraste ons met meditatieve muziek van haar lievelingscomponist Einaudie. De twee swingende zangeressen Lonneke en Daniëlle werden door Meine en Adam op gitaar begeleid. Het was heel verrassend om hen in deze kwaliteiten te zien en te horen. Tussendoor prachtige gitaarsolo’s. Meine riep een jaren ‘70 sfeer op en met Adam waren we in Spanje. De zeug had de afgelopen nacht negen biggetjes geworpen en droeg met een behaaglijk luid knorren goed getimed aan de muziek bij.

Het derde concert op vrijdagavond 2 september werd verzorgd door een kamermuziekensemble van piano met een bas blokfluit en gewone blokfluit. In de pauze zorgde Martien voor heerlijk sap en het publiek van vooral vrienden en wat toeristen hadden weer een fijne avond.

Het vierde concert op zaterdag 17 september was swingende West Friese Country. Theo en Wigert Dronkert uit St. Pancras zouden als het duo ‘Skotwal’ eigen teksten van Bob Dylan, Rolling Stones, Johnny cash e.a. zingen bij gitaar. Helaas was Theo ziek en stond Wigert er alleen voor. Hij deed dat uitstekend en het publiek genoot van zijn muzikale vertolking, welke hem op het lijf geschreven is. We zijn benieuwd naar het duo en de cd die gaat komen.

Het laatste concert op zaterdag 24 september was een optreden en tegelijkertijd premiere van singer-songwriter Renee Kamsma. Hij zong zelfgeschreven poëtische teksten bij gitaar voor een aandachtig publiek. Met zijn optreden riep hij een warme sfeer op en vooral de kippen met haan en kuikentjes lieten luid van zich horen. Hij begon en eindigde met een speciaal voor de gelegenheid geschreven Texel-lied. Na afloop vertelde verhalenvertelster Marjan Boontjes een legende afkomstig van de noordelijke eilandengroep de Hebriden. Een verhaal over de liefde tussen een visser en een zeemeermin met een open einde.

Geschreven door Marjan Boontjes

Kunst en koe 2011: Engel, mens & dier

  • Geplaatst: 18 aug 2011 om 18:01 (link) — Lon

Op zaterdag 6 augustus 2011 was de opening van de tentoonstelling ‘ENGEL, MENS & DIER’ van kunstenaar Herman Smith.

Herman heeft zich laten inspireren door het onderwerp ‘de mens een engel voor de dieren……?’

De opening vond plaats in de stal van de Novalishoeve tussen de varkens, kalfjes, schapen en niet te vergeten de vele kippen en kuikens die rond scharrelden.

De kunstenaar vertelde tijdens de rondleiding openhartig over zijn tentoongestelde werk. Het pronkstuk van de tentoonstelling is een drieluik met drie engelen. De prachtig gekleurde engelen met een goudkleurige achtergrond hebben veel weg van oude iconen.

Na de rondleiding van Herman Smith nam boer Sake Gerritsen van de Naoberhoeve het over. Hij sprak levendig over de omgang met dieren vanuit zijn jarenlange ervaring als biologisch-dynamische boer. Het onderwerp ‘de mens een engel voor de dieren…..?’ bracht de nodige discussie tot stand. Iedereen was erg betrokken bij het onderwerp en van jong tot oud ging hierover met elkaar in gesprek.

Aan het eind van het programma was er een concert voor de dieren, waar mensen ook van mochten genieten. De muziek werd verzorgd door Naggeres, een muziekgroep die elkaar gevonden hebben in hun gemeenschappelijke passie voor Keltische Folk.

Met de opening van de tentoonstelling van Herman Smith is een start gemaakt van een twee maanden durende reeks concerten voor de dieren en een inhoudelijke verdieping van dit thema. De medewerkers en bewoners van de Novalishoeve zullen zich in deze periode verdiepen in dit thema middels muziek, kunstzinnige vorming en verhalen.

Iedereen is van harte welkom om deze tentoonstelling te komen bekijken of met de dieren te genieten van de geplande concerten.

Nanny ter Haar & Joost Heerschop

Boer Sake aan het woord