- Geplaatst: 13 jun 2011 om 19:09 (link) — Lon
In juni 2009 werd de Novalishoeve met kunst geopend. De bewoners hadden in de weken voorafgaand aan het openingsfeest samen aan een kunstwerk gewerkt, een symbolische ladder, die hun stappen naar zelfstandigheid uitbeeldde. Stapje voor stapje meer op je eigen benen staan. Verder is er door een groepje medewerkers een grondsteenspreuk voor onze mooie boerderij geschreven. Deze grondsteenspreuk werd in een koperen dodecaëder diep in de grond gestopt, terwijl de spreuk uitgesproken werd. Bovenop het gat maakten we ter plekken gezamenlijk een mozaïek om de plek van onze grondsteenspreuk aan te duiden. Afgelopen vrijdag, 10 juni 2011, werd tijdens de Pinkster bijeenkomst een kunstwerk bijgeplaatst: een koperen dodecaëder met een koperen rol papier erin, en op een mooi bord van leisteen met daarop de spreuk.
De Novalishoeve vindt het belangrijk om regelmatig kunstuitingen op en rond de boerderij te hebben. Zoals het land de klei is waar de boer mee gaat boetseren om er een mooi en gezond geheel van te maken, zo is de kunstenaar met zijn materialen bezig geweest om een prachtig kunstwerk te laten ontstaan.
In het geval van Herman Smith kwamen deze twee werelden samen: Herman liep rond over de boerderij en liet zich inspireren door wat hij tegenkwam. Hier kwamen de schilderijen van het evenement ‘ Koeien hebben hoorns’ uit voort.
Op zondag 18 juli 2010 waren er ruim 50 mensen te gast bij de Novalishoeve. Deze dag stond in het teken van ‘Koeien hebben een hoorns’, een themadag die voortkwam uit een samenwerkingsproject tussen de Novalishoeve en Galerie Verteltheater De Wisseling te Koedijk (Marjan Boontjes en Herman Smith).
Ton Baars vertelde in zijn lezing hoe we het dier als een ‘geheel’ kunnen benaderen. Als een ‘integriteit’. Net zoals we elkaar ook als ‘heel’ (lichaam, ziel en geest) willen zien. Als we veel dieren bij elkaar zetten omdat dit bedrijfsmatig beter uitkomt, kunnen ze elkaar beschadigen door bijvoorbeeld de hoorns of de snavels en zijn de staarten allen maar lastig en zorgen ze voor vuil. We zien in de bio-industrie dat de hoorns, de staarten en snavels (bij kippen) afgeknipt worden. Hoe ver wil je hierin gaan? In hoeverre wil je het dier zo (mis)vormen zoals het jou uitkomt? Of ga je uit van de ‘integriteit’ van het dier en ervaar je hierdoor ook dat door deze houding het welzijn in de stal en het product wat het dier afgeeft veel schoner/completer is? Ton Baars liet de toehoorders zelf hun conclusies trekken. Verder vertelde hij dat de hoorn niet zozeer een wapen voor de koe is: onderzoek laat zien dat het houden van gehoornde koeien in loopstallen wel degelijk mogelijk is, mits de relatie tussen boer en koe in orde is.
Onze boer Meine Koopmans gaf een rondleiding en er was een optreden van troubadour Bert van Baar met liedjes met gitaar en accordeon over het Noord Hollands landschap. Het geheel werd afgesloten met een Biologische-Driegangen-Diner met eigen producten van de Novalishoeve. Het geheel werd ervaren als een ‘heerlijk warm bad’.
Kunst werkt als zielen-voedsel; iedereen kan beamen dat een warm ingerichte ruimte of een mooi kunstwerk doorwerkt op z’n gevoel. Door naar kunst te kijken krijg je indrukken binnen die je anders niet had opgedaan. Voor onze bewoners, dagbesteders en medewerkers is het fijn om in een kunstzinnige omgeving aan het werk te zijn. De kunstwerken hangen letterlijk in de stal waar ze de koeien aan het voeren zijn.
Er hangen al tijden een aantal ‘permanente’ kunstwerken in onze stal: Freya, de Noorse godin van de vruchtbaarheid, haar wagen getrokken door twee katten, gemaakt door Piet Vos. En zowel in de stal als buitenom hangen silhouetten van Jan Jaap Waverijn.
In de maanden april en mei 2011 kwam Bobbi het beertje erbij in de stal: Monica Maas stelde in de stal haar Bobbi-tekeningen ten toon bij de hokken waar de lammetjes vertoefden. Elders in de stal hingen haar pen-tekeningen, bekend van het boek ‘Ruumte skaadt niet’. Zo werd de lente-sfeer in deze maanden voelbaar zijn in alle facetten van de Novalishoeve.
Tegelijkertijd hing in de winkel een fraaie foto-expositie van Wout van den Berg.
Op 4 juni 2011 werd de expositie Sommels met wortels geopend van kunstenares Jay Bakker. Zij liet de kinderen van de Vrije School Texel hun eigen ‘toekomst Sommel’ kleien. Deze sommeltjes werden in een veldoven onder de meierblis afgebakken en zijn momenteel in de stal te bewonderen. Ook hangen er foto’s van de kinderen met hun sommel, net nadat ze deze gekleid hebben, en een installatie van Jay Bakker zelf. Tijdens de opening hield Arthur Oosterbaan, bestuurslid van de Historische Vereniging, een lezing over de aardmannetjes: niemand (op een dronkenlap na) heeft ze ooit in het echt gezien, maar ze zijn wel voelbaar. De kinderen hebben de sommeltjes nu echt tastbaar gemaakt. Deze expositie is te zien tot 31 juli 2011.
Hierna zal er voor de tweede maal een Kunst en Koe project plaatsvinden, met kunstenaar Herman Smith. Kortom: genoeg mooie kunstuitingen in heden, verleden en toekomst van de Novalishoeve.
Met 5, soms 6 man, gewapend met zaag en takkenschaar, trekken zij het bos in op zoek naar prunus. Overall, werkschoenen en handschoenen behoren tot de uitrusting. En natuurlijk ook een blauwe krat met koffie, thee, water, melk en koekjes. Beschut tegen de zuid-wester stormen is het in het bos best uit te houden.
Het is ogenschijnlijk lastig de prunus te onderscheiden van andere struiken en bomen, zeker in het late seizoen als alle bladeren zijn verdwenen. Wat helpt, is een takje af te zagen en eraan te ruiken. Prunus ruikt naar amandel. In het begin moesten wij bij elke struik wel checken of het prunus was. De geur was op den duur misselijkmakend. Langzamerhand gingen wij steeds beter zien wat prunus was. Aan de kleur en structuur van het hout, de vorm van de struik en de manier waarop zij groeien. Bij twijfel controleren wij aan de hand van de geur.
Vanaf nu, regelmatig een blog van de Novalishoeve, met alle nieuwtjes en evenementen die op stapel staan!
